Tufanbeyli Adana'nın en uzak ilçesi.
"Orda bir köy var uzakta" misali gözden de gönülden de ırak.
Tek bir lisesi var. Daha doğrusu vardı. Şimdi sadece kaderine terk edilen bir binası var.
Tadilat yüzünden kapalı.
Evet, sadece tadilat yüzünden.
Yeni okul yapılmıyor, arsa sıkıntısı yaşanmıyor.
Bir yıl önce faaliyette olan bir okulun tamiratı yapılmak isteniyor ve müteahhit bırakıp kaçıyor.
Tadilatı tamamalanamadığı için eğitim ve öğretime ara veriliyor.
Olan ilçe halkına ve yarınları emanet edeceğimiz gençlere oluyor. "Haydi kızlar okula" kampanyalarını Tufanbeyli halkı acı bir tebessümle izliyor kamu spotlarında. Milli Eğitim yetkililerinin derslik sayıları ile ilgili istatistik rakamları hiçbirşey ifade etmiyor onlara. Sadece tadilat yüzünden okul açılamıyor.
Hani yerli uçak, yerli tank yapıyorduk.
Hani hızlı trenlerimiz Avrupa'daki emsalleri ile yarışıyordu.
Hani Marmara'nın altından otomobilleri geçiren Türkiye'ye ne oldu.
Tadilat parasını denkleştirmekten aciz mi koca şehir, koskoca Türkiye Cumhuriyeti.
Yoksa Adana yine becereksizliğin, boşvermişliğin, sahipsizliğin mi kurbanı.
Toroslar'ın zirvesindeki şirin ilçemizin bu derdini Çukurova Cehennemine hapsetmeyeceğiz.
Tufanbeyli'nin çığlığı bizim çığlığımızdır.
Sayın Vali Mustafa Büyük'ü ve Milli Eğitim Müdürlüğümüzü göreve çağırıyoruz.
Adana'da yaşanan sıkıntılar önce bazı siyasetçilerin süzgecinden (sansüründen) geçiyor biliyoruz.
Bakanlara, Başbakana ve Cumhurbaşkanına iletilmiyor.
Dosyaları alanlar, arasından seçim yapıp işlerine geleni gündeme getiriyorlar.
Tufanbeyli'nin para babaları, lüks otel sahipleri yok ki, önlerine düşüp işlerini takip etsinler. Ama yağma yok.
Gitmeyen gitmesin görmeyen görmesin.
Görmeyen gözlere göstereceğiz, duymayanlara duyuracağız.
O okul bu sene açılacak.
Haydi görev başına.