Sanırsınız bir rock star kokain aleminde yakalanmış ya da çok ünlü bir futbolcu otel aleminde basılmış… Seri katil diye adlandırılan Atalay Filiz’in yakalanması haberlerinin medyada sunum biçimi aynen böyle. Masum görüntüsü varmış, özel okulda okumuş, çok zekiymiş, çok gençmiş, aldığı eğitim sayesinde doğada aç kalmadan bilmem kaç gün otlarla boklarla beslenebilirmiş, cebinde şu kadar parası varmış, çok soğukkanlıymış, ifade verirken hiç heyecanlanmamış vs. vs.

Bahsettiğimiz adam üç kişinin katili bir manyak. Seri katil tanımlamasıyla boyanıp boyanıp, süslenip süslenip bize sunulan adam aslında sadece bir katil. Onu bu derece medyatik yapan konu üç kişiyi öldürmesiyse Gaziantep’te 6 kişilik ailesini iki seans halinde öldüren adamın çok daha konuşulması, “Seri Katil” ünvanını çok daha fazla hak etmiş olması gerekmiyor mu? Katiller arasında bile ayrım yapılabileceği durumunu yine bizim ülkemiz tüm dünyaya göstermiş oldu. Öyle ki polis, katile rica minnet selfie yapmayı teklif ediyor, “Helal olsun sana nasıl bu kadar süre yakalanmadın” diye övgüler diziyor. Katil de gülümseyerek polis abisiyle birlikte poz veriyor. Bu dangalağın katlettiği o tarih öğretmeninin bu selfieyi gördüğünde neler söyleyeceklerini bilebilmek için kahin olmaya gerek yok.

Gerçek olan şu ki bu toplum kafayı yedi. Üç gramlık beyinler de buhar oldu uçtu. Tepeden dibe kadar bir aymazlık, bir rahatlık, karşısınndaki katil bile olsa bir güce tapma durumları, bir yalakalık, bir geri zekalılık…

Bir katilin hayatı, yaşam biçimi, işlediği cinayetleri aydınlatma açısından güvenlik güçlerinin, psikologların, psikiyatristlerin ve sosyologların görevidir. Medyanın görevi değildir. Ama medyaya da hak veriyorum. Bir yerde bir bomba patlıyor, yüzlerce insan ölüyor medya bunu haber yapamıyor. Habere susamış medya şimdi yayın yasağı olmayan bir katili ele geçirince bok bulmuş sinek gibi üstüne çullanıyor, akbaba misali bir parça koparmaya çalışıyor.

Beyin iflas, ben vefat…