Yaşadığımız buhranlı ortamda kavramlar iyice birbirine karıştı.

Gösteri yapan, ifade özgürlüğünden hapse atılıyor…

Irzına geçip cesedi yakana, iyi yal indirimine gidiliyor.

Bize öyle çok başlıklı ceza yasaları fazla geliyor.

Sadeleştirmek lazım…

Halkımız, entel-dantel işlerden hoşlanmıyor.

İfade özgürlüğü…

Gidin kasabaları, köyleri dolaşın, “o ne” derler.

“İfade özgürlüğüne tecavüz” deyin, gözleri dört açılır:

“Vay utanmaz vay, ifade özgürlüğüne tecavüz mü etmiş?”

İddiayı anlatırken, eylemi tecavüzle bitireceksin.

Rant, talan, yağma…

Yok öyle popülist terminoloji.

Hepsinin yerine bir ortak payda kullanacaksın;

Kamu malına tecavüz etti.

Tüyü bitmemiş yetimin hakkına tecavüz etti.

Rant tecavüzcüsü.

İhaleye tecavüz.

**

Dün de manşetti, bugün de manşet Adana Haber’de.

Onlarca milyon liralık rant yaratılmış şaibeli yollarla.

Günübirlik eğlence alanı olan 3 dönümlük arsa, Çukurova Belediyesi’nde Yıldıray Arıkan döneminde bir hokus-pokusla otel alanına çevrilmiş.

Büyükşehir Belediye Meclisi’nde de başka bir gündemin arasına sıkıştırılıp, oylanıp kabul edilmiş gibi gösterilmiş.

Menderes Bulvarı’nın hemen üstündeki 3 dönümlük arsaya, rant tecavüzünde bulunulmuş.

Tecavüz, resmi evraklarla belgelendi.

Şimdi tecavüzcü veya tecavüzcüler aranıyor.

Ve benim de aklımdan şu geçiyor;

“Tecavüze idam cezası getirilsin mi?”