"Mutlu insanlar hayatlarında en az 'keşke' olanlardır" diye bir söz hatırlıyorum.

Belki bir kitaptan, belki bir duvar yazısından kalmış aklımda.

Sevgili dostum Oğuz Bingöl'ün "O Gün Süha'yı Bırakmayacaktım" isimli kitabını okuyunca, "Keşke" dedim, keşke o gün Süha'yı bırakmasaymış.

Süha'nın yürek burkan hikayesini ben de ilk kez duydum.

Oğuz anlatmamıştı.

Zaten o yıllarda birbirimizin iç dünyasından çok da haberdar değildik.

Ağır mevzularımız vardı.

Dünya ve memleket meselelerini bir kenara bırakıp kendi küçük ve önemsiz(!) hikayelerimize mi dalacaktık.

Oysa bizi biz yapan hikayelerdi onlar.

Anlatılan, anlatılmayan...

Her biri başlı başına bir dünya kadar farklı ve bugün başka dünyalarda olan genç çocuklardık.

Şartlar gereği çok fazla ortam paylaşamasak da Oğuz'un yeri ayrıydı benim için.

Boylu-poslu, yakışıklı, becerikli, girişken ve cevval bir çocuktu.

Halk ozanı annesi, eğitimci babası, ses sanatçısı ağabeyi Yavuz Bingöl'e rağmen kendi ayaklarının üzerinde duran, geceleri çalışıp fırsat buldukça okula gelen biriydi Oğuz.

Komplekssizdi.

Çoğu arkadaşımla çalıştığım yerleri, yaptığım işleri paylaşmazdım. Oğuz'a gelince böyle bir kaygı duymazdım. O da çalışır, kendi geçimini sağlardı. Birbirimizi anlar, iş(!) anılarımızı utanmadan anlatırdık.

Oğuz, kitabında sadece kendi anılarını anlatmıyor. Kendi yaşanmışlıklarından yola çıkarak müthiş bir hayat dersi veriyor.

Ben okulu bitirip apansız Adana'ya dönünce uzun yıllar görüşemedik.

Uzunca bir süre birbirimizden haberimiz de olmadı.

Burada dahi dile getirmeye yüreğimin yetmediği Sema'nın hikayesini bile yıllar sonra gittiğim İstanbul'da öğrenmiştim.

Oğuz'la yıllar sonra sosyal medyada buluştuk.

Hala oradan görüşüyoruz.

Kitap yazdığını da oradan öğrendim.

İki gün önce kitabı okuyup okumadığımı sordu.

Okumadığımı biliyordu.

Muzipçe, "Senden de bahsettim. Belki alıp okursun o zaman" dedi.

Buldum ve okudum.

Süha'nın hikayesine benzer anılarım geçti gözlerimin önünden.

Oğuz kitabında benden çok az bahsettiğini sanıyor ama yanılıyor.

Kitabı baştan sona benim hayatım, benim anılarım gibi.

Sadece şehirlerin, sokakların, insanların isimleri farklı.

Muhtemelen sizin de anılarınız.

Belki geriye dönüp "Keşke" lerinizi "İyi ki" ye çeviremezsiniz ama, kalan ömrünüzdeki "Keşke" leri azaltabilirsiniz.

Kitabı internetten temin etmeniz mümkün.

Adanadaki dostlar doğrudan satın almayı tercih ederler diye birkaç tanesini de Optimum'daki D-R mağazasında bıraktım:))