Hep derdine koştun insanların

hangi meslaktaşın boşta kalmışsa, tereddüt dahi etmeden sahip çıktın
bir çok gazetecinin evine ekmek götürmesini bir çoğunun emekli olmasını sağladın
Adana basınının gülen yüzü, dost canlısı adamıydın İzzet Kalkan.

Kalabalık sofralarda ağırlardın dostlarını
yenilir, içilir eğlenirdi insanlar.
Hiç kimseye zarar vermeyen bir kalbin sahibiydi
İşler terse gidince,
ekonomik sorunlar baş gösterince
o kalabalık dost topluluğu ve aile bireyleri  toz olup dağılıverdi.

Birer birer kayboldular,
Sevgili İzzet Abimizi o güne kadar hiç tanımadığı "nankörlük" gerçeğiyle yüzleştirdi sahte dostlar,
Biliyoruz ki; bu nankör dünyaya yapayalnız veda etti
kimseye haber vermeden
kimsenin haberi olmadan
hiç kimseyi üzmeden
ve yük olmadan hiç kimseye
güleç yüzüyle çekip gitti öylesine
ve bir daha hiç dönmemek üzere…

Şimdi ışıklar içinde
cennet mekanında rahat uyu sevgili İzzet Abi…

Seni, insanlığını, kıvırcık saçlarını, gülüşünü hiç ama hiç unutmayacağız